Σεπ 082018
Βιβλιοπρόταση: Να είσαι ο εαυτός σου…

Να είσαι ο εαυτός σου! Πόσο εύκολο να το λέμε… Πόσο δύσκολο όμως είναι στην πράξη. Ζούμε στην εποχή που όλα επιτρέπονται. Ζούμε στην εποχή όπου όλοι μιλούν και υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα… Ζούμε στην εποχή όπου ο καθένας θέλει να ξεχωρίζει χωρίς όμως να αποκοπεί από τη «μάζα», χωρίς να αντέχει να διαφέρει από το σύνολο…

Από τη μια είναι λογικό. Ο άνθρωπος είναι ένα κοινωνικό ον, όπως είπε ο Αριστοτέλης. Δεν μπορεί να ζει μόνος του… Παράλληλα όμως, ο άνθρωπος είναι και μια ολόκληρη μοναδικότητα. Μια οντότητα με μοναδικά χαρακτηριστικά.

Ενώ λοιπόν, ζούμε σε μια εποχή του αλληλοσεβασμού και των δικαιωμάτων, παράλληλα το Bullying, η ενδοσχολική δηλαδή βία, βρίσκεται σε έξαρση…

Αλήθεια, μήπως το Bullying υπήρχε πάντοτε; Μήπως απλώς κανένας δεν το έδινε σημασία; Μήπως κανένας δε μιλούσε τόσο ανοιχτά γι΄ αυτό; Ποιός είναι ο ρόλος του σχολείου και της οικογένειας;

Το βιβλίο «Να είσαι ο εαυτός σου, όπως έκανε ο Αμίμ» του Στήβεν Μιούζ, με εικονογράφηση της Δήμητρας Ψυχογιού, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εν πλώ, πρεσβεύει ακριβώς στην ενίσχυση  της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης.

Ήρωας του βιβλίου είναι ο μικρός Αμίμ. Ένα μικρό παιδί ξεριζωμένο από τον τόπο του. Ένα παιδί που καλείται να γίνει αποδεκτό και να κάνει νέες φιλίες στο νέο του σχολείο. Στο πρόσωπο του ήρωα καθρεφτίζεται το κάθε παιδί που είναι ίσως διαφορετικό από τα υπόλοιπα. Αλήθεια, είναι το ίδιο διαφορετικό ή μήπως οι άλλοι το βλέπουν έτσι;

Όλοι μας, λίγο – πολύ, είμαστε καχύποπτοι σε μια πρώτη επαφή με τον Άλλο (όποιος είναι αυτός ο Άλλος… ο μετανάστης, ο πρόσφυγας, ο καινούργιος γείτονας, ο καινούργιος συμμαθητής, το άτομο με αναπηρία κλπ). Η ιδέα του καινούργιου και του διαφορετικού μας τρομάζει… Μέχρι βέβαια να το γνωρίσουμε, ή καλύτερα να δώσουμε την ευκαιρία στον εαυτό μας να τον γνωρίσει…

…έτσι κι εγώ την έσβησα. Τώρα πια μπορούμε να γίνουμε φίλοι!

Αλήθεια τι έγινε άραγε η ΜΥΤΗ του Αμίμ; Τι συνέβη στο ΣΤΟΜΑ και τα ΑΥΤΙΑ του; Που πήγαν τα ΔΑΧΤΥΛΑ και τα ΜΑΛΛΙΑ του;

Ο Αμίμ πέρασε τον εαυτό του από μια περίεργη δοκιμασία προκειμένου να γίνει αποδεκτός…

Η ανάγκη του για αποδοχή τον έφερε αντιμέτωπο με την αλλοίωση των χαρακτηριστικών του. Μέσα από νέες προκλήσεις επινοούσε νέους τρόπους επικοινωνίας. Στο πλευρό του Αμίμ στέκονταν πάντοτε οι γονείς του. Έχοντας ένα σταθερό οικογενειακό περιβάλλον ο Αμίμ δεν άργησε να κατανοήσει πως «δεν μπορείς να έχεις φίλους, αν πρέπει να αφαιρείς τα πάντα από πάνω σου προκειμένου να τους αποκτήσεις!».

Μέσα από την μοναδική αισθητική και εικονογράφηση της Δήμητρας Ψυχογιού, η ιστορία του Αμίμ παίρνει «σάρκα και όστα» και γίνεται ένα πολύτιμο εργαλείο συζήτησης στα χέρια του εκπαιδευτικού, του ψυχολόγου, του παιδοψυχιάτρου, του συμβούλου, ακόμα και του ίδιου του γονέα. Ίσως εκ πρώτης όψεως να δίνει την εντύπωση ενός καθαρά παιδικού βιβλίου, στην πραγματικότητα όμως «μιλάει» στην ψυχή όλων μας.

Εγώ είμαι αυτός που είμαι κι εσύ αυτός που είσαι και η φιλία είναι αυτό που δημιουργείται μεταξύ μας

Η ιστορία του Αμίμ βοηθάει κάθε παιδί αλλά και τον καθένα μας ξεχωριστά να κατανοήσει τη μοναδικότητα του εαυτού του. Είναι μια ιστορία που στοχεύει στην ενίσχυση των παιδιών αλλά και των ενηλίκων, ώστε να ανταπεξέλθουν στις δοκιμασίες, χωρίς να αλλοιωθούν ως προσωπικότητες. Τέλος, είναι μια ιστορία που οδηγεί σε αυτοαποκάλυψη, αυτοεκτίμηση και αποδοχή του ίδιου μας του εαυτού μέσω της αγάπης.

Ευχαριστώ από καρδιάς τις εκδόσεις Εν Πλώ για την ευκαιρία που μου έδωσαν να ταξιδέψω μέσα από την εικονογράφηση του βιβλίου και να ενισχυθώ και εγώ η ίδια μέσα από την ιστορία του Αμίμ!

Φίλοι μου, ας μην φοβόμαστε ούτε στιγμή να είμαστε ο εαυτός μας!

Καλή συνέχεια.


Reader Comments

  1. Το βιβλίο φαίνεται πολύ ενδιαφέρον και σίγουρα θα βοηθήσει άτομα που τα απασχολεί η βία.
    Πριν διαβάσω την ανάρτηση, «έπεσα» σ’ ένα απόφθεγμα του Όσκαρ Ουάιλντ που ταιριάζει στην παραπάνω εξαιρετική ανάρτηση:
    «Να είσαι ο εαυτός σου, οι άλλοι είναι πιασμένοι»! <3

    1. Κοίτα σύμπτωση Στεφανία μου!! Χα,χα…Ας μην ξεχνάμε να είμαστε ο εαυτός μας λοιπόν, όχι τόσο από εγωισμό και υπεροψία αλλά από σεβασμό και αγάπη. Άλλωστε εάν δεν αγαπήσουμε και δεν αποδεχτούμε τον εαυτό μας πώς θα αγαπήσουμε και θα σεβαστούμε τον άλλον; Τα φιλιά μου!

Απάντηση

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: